میدونی...؟طوبی به اون آ که بنایِ خونه یِ دلشون رو...بر رویِ زمینی بی گسل ساختند.امثال ما هر روز دلمان از شدن ها و نشدن ها می لرزد وووگاهی هم ویران می شود.الله مدد